Fré Drostzaal, 29 januari t/m 5 juni 2022

Djurre Pieter Duursma (Amsterdam 1888-1965 Den Haag) vormt zichzelf als schilder na tekenlessen op de academie in Antwerpen. Zijn eerste schilderijen zijn impressionistisch van karakter, maar vanaf 1910 worden zijn werken uit Noord-Afrika fauvistisch. Van 1911 tot 1913 schildert Duursma met zijn vriend Harrie Kuyten ‘s zomers in Noorwegen en Zweden, waar hij zich laat beïnvloeden door de expressionist Edvard Munch. In 1916 sluit hij zich in Amsterdam aan bij de beweging De Anderen van Theo Van Doesburg en Erich Wichman. Zijn werk wordt abstracter, schilderijen krijgen geen titels, maar nummers.

Duursma’s verblijf in Vierhouten

In de zomer van 1916 opent Duursma een expositie van schilderijen en etsen in boerderij De Heikijk aan de Elspeterbosweg in Vierhouten. Adriaan Lubbers, een technisch tekenaar die zich graag wil ontwikkelen als beeldend kunstenaar, heeft Duursma en Leo Gestel te logeren gevraagd omdat hij weet dat ze vernieuwend bezig zijn. Violist Dirk Gootjes, lid van het Concertgebouworkest, is ook uitgenodigd vanwege zijn moderne stijl van musiceren.

Duursma maakt in die zomer in ieder geval twee schilderijen van een huisje op de heide, waarschijnlijk ook een werk met de titel ‘vliegende vogel’ en een werk met de naam ‘de kus’. Van Leo Gestel is niet bekend of hij in deze omgeving heeft geschilderd. Lubbers maakt er schetsen die hij later uitwerkt tot schilderijen en Gootjes verzorgt een concert in Nunspeet.

Duursma naar Speuld

In 1917 stuurt Duursma abstract werk in voor een tentoonstelling van De Onafhankelijken in Amsterdam. Op het begeleidende formulier staat als adres vermeld ‘Speuld bij Ermelo’. Daar heeft Duursma met twee andere schilders een schaapskooi ingericht als atelier. Hij richt de schaapskooi ook in als ‘herstellingsoord’ voor een verpleegster, getraumatiseerd door haar werk in Engelse hospitalen tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Na 1920 specialiseert Duursma zich in het glas-schilderen en na 1930 bovendien in het ontwerpen en maken van meubels. Helaas is veel werk van Duursma verloren gegaan. Toch is in deze bescheiden presentatie te zien dat Duursma zich in korte tijd wist ontwikkelen tot een vernieuwend en veelzijdig kunstenaar. De expositie wordt aangevuld met werk van Leo Gestel, Adriaan Lubbers, Harrie Kuyten en Louis Saalborn.

Publicatie

Van de hand van Harry Tijssen verschijnt bij Van Spijk Art Books een rijk geïllustreerde publicatie over de bijzondere modernist Djurre Duursma.